Pierwsza pomoc

1. Kota przewoź zawsze w zamkniętym transporterze albo kartonie z otworami. Spanikowanego kota najpierw owiń ręcznikiem.
2. Małego psa przewieź w transporterze albo na kolanach pasażera, owiniętego w koc.
3. Dużego psa, który nie może iść, przenieś na kocu albo desce trzymanej przez dwie osoby. Kręgosłup i głowa w jednej linii.
4. W samochodzie zwierzę leży na tylnym siedzeniu albo podłodze, druga osoba jest obok. Prowadź spokojnie.
5. Zabierz książeczkę zdrowia, leki, które zwierzę przyjmuje, i opakowanie tego, co mogło zjeść.

Nie podawaj jedzenia ani picia w drodze, chyba że zaleci to lekarz.

1. Przenoś zwierzę na płaskim i sztywnym podłożu: deska, karton, rozciągnięty koc trzymany przez dwie osoby.
2. Ogranicz ruchy głowy i kręgosłupa.
3. Uważaj na siebie: zwierzę w bólu i szoku może ugryźć. Jeśli nie ma duszności, załóż kaganiec z bandaża.
4. Kota lub małego psa przewoź w zamkniętym transporterze lub pudełku.

Nawet jeśli zwierzę wstało i chodzi, jedź do lecznicy – krwotok wewnętrzny może nie dawać objawów od razu.

1. Zrób pętlę z bandaża, smyczy lub paska.
2. Załóż ją na pysk, skrzyżuj pod żuchwą.
3. Zawiąż za uszami tak, żeby nie zsunęła się z pyska.

Nie zakładaj przy duszności, wymiotach ani u ras krótkopyskich.

1. Przyłóż czysty opatrunek lub ręcznik i mocno uciskaj przez 5 minut bez podglądania.
2. Gdy przesiąka, dołóż kolejną warstwę, nie zdejmuj pierwszej.
3. Uciskaj dalej w drodze do lecznicy.

Nie zakładaj opaski uciskowej bez instrukcji lekarza.

1. Przenieś zwierzę w cień lub do chłodnego pomieszczenia.
2. Polewaj letnią, nie lodowatą wodą, zwłaszcza brzuch i łapy.
3. Nie owijaj mokrym ręcznikiem, bo zatrzymuje ciepło.
4. Jedź do lecznicy z włączoną klimatyzacją, nawet jeśli zwierzę wygląda lepiej.

Kolejność chłodzenia i transportu oraz temperaturę wody potwierdza lekarz.

1. Nie wkładaj niczego do pyska i nie trzymaj języka.
2. Odsuń meble i przedmioty, przyciemnij światło.
3. Zanotuj godzinę początku i czas trwania napadu, nagraj krótki film.

Nie podawaj jedzenia ani picia zwierzęciu w drgawkach.

1. Nie prowokuj wymiotów samodzielnie.
2. Zabierz opakowanie lub resztki substancji.
3. Przy kontakcie ze skórą lub sierścią zmyj ją letnią wodą.

1. Ludzkich leków przeciwbólowych: paracetamol jest dla kota śmiertelnie trujący, ibuprofen i naproksen są groźne dla psów i kotów.
2. Ludzkich kropli do oczu.
3. Jedzenia ani picia zwierzęciu nieprzytomnemu lub w drgawkach.

1. Usuń kleszcza jak najszybciej: pęsetą lub kleszczołapką, chwytając tuż przy skórze.
2. Nie smaruj go tłuszczem, alkoholem ani masłem – to nie pomaga.
3. Zdezynfekuj miejsce i zapisz datę.
4. Przez 3 tygodnie obserwuj: osłabienie, brak apetytu, gorączka, ciemny mocz.

Ciemny (brunatny) mocz i osłabienie po kleszczu to stan pilny – jedź do lecznicy.

1. Wyprowadzaj psa na smyczy i przed zmrokiem.
2. Zamknij okna, zasłoń je, włącz muzykę lub telewizor.
3. Zostaw kryjówkę i nie zmuszaj zwierzęcia do wyjścia.
4. Sprawdź adresówkę i czy dane w czipie są aktualne.

Leki uspokajające tylko po konsultacji z lekarzem i z wyprzedzeniem – nie podawaj ludzkich.

1. Po spacerze umyj łapy letnią wodą – sól drażni i szkodzi przy wylizywaniu.
2. Zabezpiecz opuszki maścią albo butami ochronnymi.
3. Skróć spacery małym, starym i krótkowłosym zwierzętom.
4. Uważaj na płyn do chłodnic: jest słodki i bardzo trujący.

Jeśli zwierzę mogło polizać płyn do chłodnic – jedź od razu, nawet bez objawów.

1. Lilie są śmiertelnie trujące dla kotów – nawet pyłek i woda z wazonu.
2. Groźne są też m.in. cis, oleander, konwalia, naparstnica i difenbachia.
3. Jeśli zwierzę zjadło roślinę: nie prowokuj wymiotów, zrób zdjęcie rośliny i zadzwoń.

1. W aucie: transporter albo szelki samochodowe.
2. Nigdy nie zostawiaj zwierzęcia w zamkniętym aucie – latem nawet na chwilę.
3. Postoje co 2–3 godziny, woda na każdym postoju.
4. Weź książeczkę zdrowia, leki i sprawdź lecznicę całodobową na trasie i na miejscu.

Za granicę: paszport, czip i szczepienie przeciw wściekliźnie – zaplanuj z wyprzedzeniem.